అంకితం

నీ ప్రేమని పొందక ముందే నిన్ను కోల్పోయాను

ఎందుకే మనసా నీవు కొట్టుకుని ఆగుతున్నావు

చూడు...అప్పుడు స్పందించి ఇప్పుడు విలపించేవు

తెలియలేదు ఎందుకే నీకు కన్నీట స్నానమాడేవని

అలోచించకనే అనుకున్నవి అక్షరాలుగా మారుస్తాను

నా అక్షరాల్లో నిన్ను నీవు రోజూ వెతుకుతావని తెలిసి

ఆరాటాన్ని అంతా అక్షరాల్లో అందంగా ఇమడనిస్తాను

నీ అందాల్ని చిత్రాల్లో చూసి ఆస్వాధిస్తున్నారని తెలిసి.

పద్మార్పితగారికి అంకితం

శ్వాస

శ్వాస తీసుకున్న ప్రతీసారి
నీవు గుర్తొస్తావు..
తీసుకోకపోతే ఊపిరాగిపోయి
ప్రాణమే ఉండదు..
ఏం చెప్పను నేను
శ్వాసిస్తేనే జీవించగలనని..
నీకు తెలుసా ?
నినుతలచే శ్వాస నన్నుతాకెనని!

మనసు

కఠినహృదయానికి ఏం తెలుసు
కరిగినకలలు కార్చే కన్నీరెందుకో.
 రాతిలాంటి గుండెకు ఏం ఎరుక
రగులుతున్న మదిమంట ఏమిటో.
చచ్చుబడిన మనసుకు తెలియదు
నాసిరకం నరాల సలపరం ఎటువంటిదో.

చిన్ని జీవితం

లోకమంత స్వార్థమే
అందుకే వదిలేసాను
కలిసిమెలిసి జీవించడం...
లేకపోతే నా ఈ చిన్నిజీవితానికి
ఒంటరితనం అవసరమా చెప్పండి!!

వెళ్ళలేక

నాకు జీవితానుభవం అంతగా లేదు....కానీ

నిడారంబరంగా జనం బ్రకనివ్వరని విన్నా!

డాబు, దర్పం, దర్జాలకి పీటవేసి కూర్చోమన్నా

క్రింద కూర్చోవడం అలవాటులేక నిలుచున్నా...

కాళ్ళునొప్పి పుట్టి నిలబడలేక వెళదామనుకున్నా

సంఘజీవివి కదా సంస్కారంతో మెలగాలనుకున్నా!

నావారు

సుడిగుండాలుండవు కొలనులో అని
ప్రకృతివైపు ప్రశాంతంగా తిలకించబోతే...
మనసు కాదంటూ కళ్ళెం వేసింది...
జ్ఞాపకాల లావాలనే గుర్తుచేసింది!
కన్నీళ్ళతో తనువునే తడిపి ముద్దచేసి
ప్రకంపనలు రేపి విధికి తలవంచమంది!
వళ్ళు వణికి కన్నీటి సాగరమైతే...
జీవితం ఎంత అమూల్యమైందో తెలిసింది!
నా అనుకున్నవాళ్ళంతా ముసుగేసుకుంటే
తెలియని బంధమేదో కన్నీరు పెట్టింది!

దూరమై

ఒకరికొకరం దూరమై ఎద భారమై
పగలు శూన్యంగా రేయి దిగులుగా
చంద్రుడు కానరాక తారలు మెరవక
వసంతంలో కోయిల గొంతు మూగదై
ప్రణయద్వారమే మూసుకు పోయింది
జ్ఞాపకాలనీడలు దారి చూపలేనన్నాయి
నీ పరిచయంలో మనసు పులకరించేదని
నిన్ను వీడినాకే నా ఊపిరికి అది తెలిసింది
తోటమాలే పూలని కాలితో నలిపేస్తున్నాడని

కర్మఫలం

జీవితం జీవించడం నేర్పుతుంది
నవ్వించి ఏడిపిస్తుంది జీవితం...
నచ్చినట్లుగా జీవించు నీ జీవితం
వెంటరమ్మన్నా రాననేదే జీవితం
కాలంతో కరుగుతుంది జీవితం...
అసంపూర్తిగా అంతమైపోతుంది
జీవించడమనేది అందమైన వరం
చావన్నది నిర్ణయించేది కాలం...
అంతమయి ఇతరుల మనసులో
జీవించడమనేది మన కర్మఫలం...

వచ్చేయరాదా!!

విత్తునాటాము ఇద్దరంకలిపి
ఆ మొక్క వృక్షమై పెరిగింది
ఇకనైనా వచ్చేయరాదా!!
చిగురులు ఆకులై నీడ విస్తరించె
పూలు ఫలధీకరించి పిందెతొడిగె
ఇకనైనా వచ్చేయరాదా!!
పక్షులు గూళ్ళు కట్టుకున్నాయి
వలసపక్షులు వెళ్ళిపోతున్నాయి
ఇకనైనా వచ్చేయరాదా!!
ఒంటరి ఎదురుచూపులు ఎంతకాలం
వేచిన మదిని కానీయకు విచ్ఛిన్నం
ఇకనైనా వచ్చేయరాదా!!
ఈ చెట్టునీడనే ప్రేమ సమాధి చేయకు
గోరీకట్టి నమ్మకాన్ని వమ్ముకానీయకు
ఇకనైనా వచ్చేయరాదా!!
 

ఆమె

వేసవిలో వర్షమై కురవనా
వెన్నెలను పాన్పులా పరవనా
ఆమె కొంటె చూపవనా
ఆమె మేను మెరుపునవనా
ఆమె వేధనకు మందవనా
ఆమె కోరితే ప్రాణమే ఇవ్వనా?

ఎలాచెప్పను?

నా పరిచయం నిన్ను విసిగించి
నా నుండి విడిపోయే ముందు
ఒకే ఒక్కసారి నాలా ఆలోచించు
నీపై కోపం వస్తే గట్టిగా అరుస్తాను
నీవెళ్ళిపోతే ఒంటరిగా ఏడుస్తాను
చూడాలని నాలోనే నిన్ను వెతికి
కనబడక పిచ్చివాడినై పోతాను
నీవు నా అన్న ధీమాతో చేస్తాను
ఇది ప్రేమకాదంటే ఏం చేయను?
నీవులేనిదే నేలేనని ఎలాచెప్పను?

ప్రేమంటే

ప్రేమంటే ఏమిటో నేనెరుగను
ఈ జీవితం నాకోసమేమనుకోను
ఊపిరాడనీయని వ్యధలలో నన్ను
ప్రేమించే వారున్నారని ఎలా నమ్మను!

ప్రేమించే ప్రయత్నమేదో చేసేయి
ద్వారాలు వాటికవే తెరుచుకుంటాయి
కలవాలన్న కోరికని నీలో కలగనీయి
వంకలెన్నో తివాచిపరచి సాగమంటాయి!

మంటను మరల రాచేయకు

ఆలోచనలే ప్రాణాంతకమై సుడులు తిరుగుతున్నవేళ
సుధీర్ఘకాలం జీవించమనే  ప్రార్ధన ఫలించింది అలా
జీవితం ప్రస్తుతం ఏం జీవిస్తునామని, ఏదో వెళ్ళబుచ్చుతున్నా
గడిపోతున్న ఈ జీవితాన్ని సాగదీయడమెందుకో చిరకాలమని!

కలల నీలాకాశాన్ని ఊహల తారలతో అలంకరించకు
అవసరానికి అక్కరకురాక కంటపడితే కరచాలమీయకు
కల్మషాన్ని దాచిన నగుమోములో అనురాగాన్వేషణ చేయకు
నివురుగప్పిన నిప్పులోని మంటను మరల రాచేయకు!

ఏకమై

సుఖఃదుఖాలు జీవన సాగర కెరటాలు
ఆటుపోట్లకి అల్లాడితే సాగదు పయనం
కనులు కనులతో కలిపి చేయూతమీయి
నా మనసుని ప్రేమించే ప్రయత్నంచేయి
సుఖఃదుఖాలను నీతోనే పంచుకుంటాను
ప్రేమసాక్షిగా నీ తోడునీడనై నేనుంటాను
నీవువేరని నేనువేరని కాక ఏకమై జీవిద్దాం
బాధైనా ఏదైనా వీడని బంధమై పయనిద్దాం

జీవంపోయి

ప్రేమే ప్రేమకి పరిభాషడిగింది
సాగరమే దాహం తీర్చమంది
వేడినార్పే గాలే ఆవిరివద్దంది
పెనవేసుకున్నబంధం పొమ్మంది
కనులతో తాకి ప్రేమకి జీవంపోయి
మనసులోస్మరించి అమరత్వానీయి

ఇలావద్దు

నా పగలు గడిచింది నీ అలుకలో
రేయి గడవకుంది నీ నిరీక్షణలో
నీ చిరునవ్వే నన్ను బ్రతికిస్తుంది
భ్రాంతి నుండి బయటపడేస్తుంది
ప్రేమించే మనసని క్షణాల్లో అనకు
ప్రేమించి నమ్మించి మోసం చేయకు.
బరువెక్కిన మనసుకు ఏ మందూవద్దు
నన్ను నాకు దూరంచేసి ప్రాణంపోయొద్దు.

ఎలామరి?

నిదురపో అంటావు
నిదుర రానీయవు..
ఆరగించమని అంటావు
నాలో ఆకల్ని హరించావు
మనసారా నవ్వమంటావు
మనసంతా నీవే నిండావు
కలలోనైనా రాలేదంటావు
ప్రేమతో నన్ను పిలవవు..

అదే జరిగింది

వద్దనుకునదే జరిగింది
పరిచయమనుకున్నదే
ప్రేమగా మారింది.
మనసుపడ్డాను ప్రేమించి
మనసుదోచాను నాదనుకుని
నిన్ను చూడనిదే కుదుటపడనంది
మనసు ఎవరెన్ని చెప్పిన వినకుంది
మేల్కొని నిదురించి నీకై చూచి
వేరే ధ్యాసే మదిని చేరకుంది.
నీవులేక గడవని పగటిని చూసి
రేయి కూడా మొండికేసింది.
నీవు దరిలేని లోకం నాకు నచ్చకుంది.

ఎందుకో

రాతిని రంజింపజేసే రాతిగంధమెందుకో
అలవోకగా తాకే అందని అందాలెందుకో
పక్వతలేని మనసుల ప్రేమపాసమెందుకో
పరువాల పొందులకై పడిగాపులెందుకో?

ఏలనో?

మూగవైన మనసు ఊసులు
గుడ్డిదైన ప్రేమకి ఎలా తెలిసునో?
మనసు మెచ్చిన పనులు
ఎవరు వలదన్నా చేస్తాం ఏలనో?